یاداشتهای روزانه من
متفرقهیاداشتهای روزانه من
متفرقه
آغاز
| بیگاهان | |
| به غربت |
به زمانی که خود درنرسیدهبودــ
چنین زادهشدم در بیشهیِ جانوران و سنگ،
| و قلبام | |
| در خلاء |
تپیدن آغازکرد.
| در سرزمینی | |
| بیپرنده و بیبهار. |
نخستین سفرم بازآمدن بود از چشماندازهایِ امیدفرسایِ ماسه و خار
بیآن که با نخستین قدمهایِ ناآزمودهیِ نوپایییِ خویش به راهی دور رفتهباشم.
نخستین سفرم
بازآمدن بود.
امیدی نمیآموخت.
| لرزان | ||
| بر پاهایِ نو راه | ||
| رو در افقِ سوزان ایستادم. |
دریافتم که بشارتی نیست
چرا که سرابی در میانه بود.
دانستم که بشارتی نیست:
| این بیکرانه | ||
| زندانی چندان عظیم بود | ||
| که روح |
از شرمِ ناتوانی
| در اشک | |
| پنهانمیشد. |
دخترزیبا
دو راهب در مسیر زیارت خود ، به قسمت کم عمق رودخانه ای رسیدند.
لب رودخانه ، دختر زیبائی را دیدند که لباس گرانقیمتی به تن داشت.
از آنجائی که ساحل رودخانه مرتفع بود و آن دختر خانم هم نمیخواست
هنگام عبور لباسش آسیب ببیند ، منتظر ایستاده بود .
یکی از راهبها بدون مقدمه رفت و خانوم را سوارکولش کرد.
سپس او را از عرض رودخانه عبور داد و طرف دیگر روی قسمت خشک
ساحل پائین گذاشت .
راهبها به راهشان ادامه دادند.
اما راهب دومی یک ساعت میشد که هی شکایت میکرد : ”
مطمئنا این کار درستی نبود ، تو با یه خانم تماس داشتی ، نمیدونی
که در حال عبادت و زیارت هستیم ؟ این عملت درست بر عکس
دستورات بود ؟ “
و ادامه داد : ” تو چطور بخودت این اجازه رو دادی که بر خلاف قوانین
رفتار کنی ؟ “
راهبی که خانم رو به این طرف رودخونه آورده بود ، سکوت میکرد ،
اما دیگر تحملش طاق شد
و جواب داد:” من اون خانوم رو یه ساعت میشه زمین گذاشتم اما تو چرا
هنوز داری اون رو تو ذهنت حمل میکنی ؟! “
دخترکوچولو
در مطب دکتر به شدت به صدا درامد . دکتر گفت:
در را شکستی !
بیا تو در باز شد و دختر کوچولوی نه ساله ای
که خیلی پریشان بود ،
به طرف دکتر دوید : آقای دکتر ! مادرم !
و در حالی که نفس نفس میزد
ادامه داد : التماس میکنم با من بیایید !
مادرم خیلی مریض است . دکتر
گفت : باید مادرت را اینجا بیاوری ، من
برای ویزیت به خانه کسی نمیروم
. دختر گفت : ولی دکتر ، من نمیتوانم.
اگر شما نیایید او میمیرد ! و اشک از چشمانش سرازیر
شد . دل دکتر
به رحم آمد و تصمیم گرفت همراه او برود .
دختر دکتر را به طرف خانه راهنمایی کرد ،
جایی که مادر بیمارش در
رختخواب افتاده بود . دکتر شروع کرد به معاینه
و توانست با آمپول
و قرص تب او را پایین بیاورد و نجاتش دهد .
او تمام شب را بر بالین
زن ماند ، تا صبح که علایم بهبودی در او دیده شد .
زن به سختی
چشمانش را باز کرد و از دکتر به خاطر کاری
که کرده بود تشکر کرد .
دکتر به او گفت : باید از دخترت تشکر کنی .
اگر او نبود حتما میمردی !
مادر با تعجب گفت :
ولی دکتر ، دختر من سه سال است که از دنیا رفته !
و به عکس بالای تختش اشاره کرد .
پاهای دکتر از دیدن عکس روی
دیوار سست شد . این همان دختر بود !
یک فرشته کوچک و زیبا ….. !
کشورمن
من در کشوری زندگی می کنم که
دویدن سهم کسانی است که هرگز نمی رسند
و رسیدن سهم کسانی که هرگز نمی دوند...
ارزش مردگانش چندین برابر زندگانش است..
در سرزمین من مردمانش با نفرت بیشتری به بوسیدن دو عاشق نگاه می کنند
تا صحنه ی اعدام یک انسان
در سرزمین من. . .
یک روز تو می آیی
یک روز تو می آیی و من غرق سوالم
از عرش خداوند ندیدی به چه حالم؟
گفتند که می آیی و آسوده به خوابیم
عمریست که من خوابم و در شهر خیالم
اینجا همه زاهد ،همه از جنس خدایند
آفت زده از زهد و ریاء تازه نهالم
با نام تو در معبد و بتخانه نشستند
من، کور و کر و ساکت و لالم
دنیای دروغ و ستم و جهل همینجاست
آیا تو خبر داری از این گوشه ی عالم؟
کافر شده ام؟ نه به خدا غرق نیازم
گل دسته ی ایمانم و بی صوت بلالم
دیگر به دلم شوق نویدی نماندست
ای منجی عالم تو بیا رو به زوالم